Nie tylko Hollywood

Mówiąc o przemyśle filmowym siłą rzeczy myślimy o Hollywood i amerykańskich produkcjach filmowych. I nie jest to zaskakujące, ponieważ to właśnie w USA powstają największe hity srebrnego ekranu, stamtąd wywodzą się popularne gwiazdy filmowe i przyznawane są najbardziej pożądane nagrody – Oscary i Złote Globy.  W zasadzie nie ma w tej chwili pomysłu, którego Amerykanie nie byliby w stanie przenieść na duży ekran, co nie jest trudne zwłaszcza patrząc na ich zaplecze finansowe i technologiczne. Bardzo lubię filmy amerykańskie i wcale tego nie ukrywam, chociaż staram się być wybredna i uważnie wybierać filmy na kolejne seanse. Mam swoich ulubionych amerykańskich reżyserów i aktorów. Doceniam zarówno wielkie hity nastawione na prostą rozrywkę pokroju Avengersów, jak i przyjemne niszowe komedie ze świetnym scenariuszem (np. „Juno” czy „Mała Miss”).

Ale w kwestii filmów rozszerzam swoje zainteresowania i staram się zapoznawać z ciekawymi tytułami produkowanymi poza granicami USA. Dzisiaj chciałam podzielić się z Wami kilkoma filmami, które mnie zachwyciły, pozytywnie zaskoczyły albo po prostu zrobiły ogromne wrażenie. Mam nadzieję, że uda mi się Was zachęcić do obejrzenia niektórych z nich (jeżeli jeszcze nie widzieliście:)) Zestawienie nie zawiera filmów polskich, angielskich ani francuskich. Kino francuskie to temat na osobny wpis 🙂

  • Druga szansa (reż. Susanne Bier, 2014). Film produkcji duńsko-szwedzkiej, który rzuca widza na ziemię i zostawia z miną niedowierzania. Mocne kino, doskonale oddające mroczny skandynawski klimat. Każdy opis fabuły mógłby za dużo zdradzić, więc powiem tylko, że głównym bohaterem jest policjant, który w pewnym momencie podejmuje trudną decyzję, zaważającą na dalszych losach wszystkich pozostałych bohaterów. Główną rolę gra Nikolaj Coster-Waldau (pierwszy raz widziałam go w moim ulubionym „Helikopterze w ogniu”, a dzisiaj najbardziej znany jest z roli Jaimego Lannistera z „Gry o tron”) i doskonale oddaje wewnętrzną walkę, wątpliwości, problemy, które ostatecznie wpłyną na jego decyzję. Uwaga: film może być trudny w odbiorze dla rodziców małych dzieci.

pobrane-1

  • Lewiatan (reż. Andriej Zwiagincew, 2014). Kolejny nieco przytłaczający film, tym razem produkcji rosyjskiej. Ten tytuł odbił się szerokim echem na świecie ze względu na antyrosyjską wymowę. Główny bohater to zwykły człowiek, który próbuje przeciwstawić się wszechpotężnemu systemowi i biurokracji – walczy o swój dom i godność. Mimo nieśpiesznej narracji z zapartym tchem obserwujemy, czy wygra z tytułowym Lewiatanem – Rosją. Film zgarnął wiele zasłużonych nagród, w tym Złoty Glob dla najlepszego zagranicznego filmu, a w wyścigu oscarowym przegrał z polską „Idą”.

7665882-3

  • Barany. Islandzka opowieść (reż. Grímur Hákonarson, 2015). Ciekawy film o hodowcach owiec żyjących na islandzkiej wsi? Okazuje się, że to możliwe. Dwaj bracia, którzy są ze sobą skłóceni od kilkudziesięciu lat i nie odzywają się do siebie, muszą przełamać wzajemną niechęć w obliczu ogromnej tragedii, która dosięga całą tamtejszą społeczność, a związana jest z tym, co kochają najbardziej – z owcami. Film, mimo momentami wzruszającej i smutnej tematyki, przedstawia problem z lekkim poczuciem humoru. Dodatkowym atutem są przepiękne, melancholijne islandzkie pejzaże, które doskonale uzupełniają całą historię. Film z niebanalna opowieścią, na którym można się zaśmiać i uronić łzę wzruszenia? Poproszę więcej!

barany1

  • Syn Szawła (reż.  László Nemes, 2015). To chyba najtrudniejszy film z całego zestawienia i wiem, że nie każdemu przypadnie do gustu. Już sama tematyka jest przygnębiająca – główny bohater jest członkiem żydowskiego oddziału więźniów w Auschwitz, pomagającego Niemcom przy „ostatecznym rozwiązaniu”. Jednocześnie obserwujemy przygotowania do próby wzniecenia buntu, widzimy nieludzkie warunki, w jakich żyją więźniowie, przyglądamy się ich pracy i przede wszystkim śledzimy losy Szawła, który próbuje godnie pochować chłopaka, którego wziął za swojego syna. Słowo „śledzimy” jest tutaj jak najbardziej na miejscu, ponieważ w zasadzie przez cały film widzimy na ekranie głowę Szawła, jesteśmy cały czas tuż za nim. Początkowo taka obserwacja wydarzeń jest trudna w odbiorze, ale po jakimś czasie przyzwyczajamy się do tego i czujemy się, jakbyśmy byli głównym bohaterem. To, co się dzieje wokół niego, często pozostaje w sferze domysłów, ale nie pozostawia wątpliwości, że jesteśmy świadkami ogromnego okrucieństwa. Zasłużony Oscar i mnóstwo innych nagród.

7752370-6

  • Życie jest piękne (reż. Roberto Benigni, 1997). Jeszcze jeden oscarowy film dotyczący tematyki obozów w czasach drugiej wojny światowej, tym razem z lekkim poczuciem humoru. Główny bohater, Guido, grany przez Roberto Benigniego (również reżyser obrazu) trafia wraz z rodziną do obozu koncentracyjnego. Zostaje rozdzielony z żoną, ale udaje mu się ukryć syna, który wraz z nim zamieszkuje w baraku dla mężczyzn. Guido zataja prawdę przed synem i wmawia mu, że wszyscy w obozie uczestniczą w wielkiej zabawie. Pozostaje w tej roli do samego końca, jest przy tym zabawny, pomysłowy i stara się nie poddawać zniechęceniu. Mimo tematyki i okoliczności, w których znaleźli się bohaterowie, film wywołuje śmiech, ale jest także niezwykle wzruszający i chwytający za serce. Pamiętam, jakie wrażenie zrobił na mnie ten obraz, gdy obejrzałam go po raz pierwszy. Jeżeli ktoś nie widział (to już prawie 20 lat od premiery!), to polecam nadrobić, bo jest to jeden z najlepszych filmów o wojnie, jaki powstał.

7520031-3

  • Balzac i mała Chinka (reż.  Sijie Dai, 2002). Porzucamy na chwilę Europę i przenosimy się do Chin. Dwóch chłopaków pochodzących z inteligenckiej rodziny zostaje wysłanych do obozu reedukacyjnego dla maoistów. Obóz znajduje się w przepięknej scenerii głębokiej chińskiej prowincji (cudowne widoki, dla nich warto obejrzeć film), gdzie mieszkają biedni wieśniacy. Chłopcy muszą ciężko pracować, przyzwyczaić się do trudnych warunków i braku wygód oraz zawrzeć nowe znajomości. To ostatnie idzie im najlepiej – obaj zaprzyjaźniają się, a potem zakochują, w córce miejscowego krawca. Uczą ją czytać (m.in. tytułowego Balzaca) i rozbudzają w niej pragnienie wyrwania się ze swojego świata. Piękna opowieść o przyjaźni, poświęceniu i o miłości do książek 🙂

7104141-3

  • Polowanie (reż. Thomas Vinterberg, 2012). Wracamy do Europy i skandynawskich klimatów. Tym razem bohaterem jest opiekun w przedszkolu (rewelacyjna rola Madsa Mikkelsena nagrodzona Złotą Palmą w Cannes), który zostaje niesłusznie oskarżony przez jedną z podopiecznych o molestowanie seksualne. Lokalna społeczność postanawia uwierzyć dziewczynce i samemu wymierzyć sprawiedliwość. Ludzie, którzy do tej pory przyjaźnili się z nauczycielem, pokażą swoje zupełnie inne oblicze, rozpocznie się prawdziwe polowanie na zwierzynę. Film bardzo angażuje widzów emocjonalnie i do samego końca trzyma w napięciu.

7534651-3

  • Labirynt fauna (reż. Guillermo del Toro, 2006). Jesteśmy w Hiszpanii w czasach rządów generała Franco. Bohaterką jest mała dziewczynka – Ofelia – która wraz z mamą przeprowadza się do domu swojego ojczyma, będącego oficerem w armii Franco. Ofelia ucieka z okrutnej rzeczywistości w świat fantazji – w ogrodzie odkrywa tytułowy labirynt zamieszkały przez dziwne stwory, w tym przerażającego fauna. Wydźwięk filmu jest cały czas dwuznaczny – nie wiemy, czy to, co widzimy dzieje się tylko w głowie dziewczynki, nie wiemy, jakie są zamiary fauna, zakończenie pozostaje otwarte i do indywidualnej interpretacji. Cały obraz jest natomiast tłem do opowieści o okrucieństwie wojny i niewinnych ofiarach. Piękne zdjęcia, świetne efekty specjalne, nastrojowa muzyka, mroczny klimat – wszystko to składa się na jeden z najlepszych europejskich filmów ostatnich lat (trzy Oscary!).

pobrane

  • Dzikie historie (reż. Damián Szifrón, 2014). Na koniec zestawienia przedstawiam czarną komedię z Argentyny, która podbiła serca widzów na całym świecie (m.in. nominacja do Oscara). Do czego zdolny jest posunąć się człowiek, gdy jego frustracja i złość sięga zenitu? Odpowiedź poznajemy w sześciu historiach, które nie są ze sobą powiązane narracyjnie. Jedynym wspólnym mianownikiem jest właśnie wspomniana frustracja, chęć zemsty i sytuacja, w której bohaterowie są postawieni pod ścianą. Mamy więc walkę między dwoma upartymi kierowcami; pannę młodą, która na weselu odkrywa, że jednym z gości męża jest była kochanka; kelnerkę, która chce się zemścić na jednym ze swoich klientów; bogatego mężczyznę, który próbuje zatuszować przestępstwo swojego syna; inżyniera materiałów wybuchowych, którego auto zostaje odholowane, przez co spóźnia się na ważne wydarzenie; i moja ulubiona, otwierająca film historia – z bohaterem, który w wyszukany sposób mści się na wszystkich, którzy go kiedyś skrzywdzili. Wszystkie historie opowiedziane są z dużą dozą czarnego humoru, czasami bardzo dosadne i na granicy dobrego smaku, więc nie każdemu przypadną do gustu. I mimo, że opowieści są czasami nieco naciągane, to nie sposób odmówić twórcom filmu doskonałego odzwierciedlenia nastroju, który prędzej czy później dopada każdego z nas.

748bcffdba2338eb42d7d474789758da


Wymieniłam raptem dziewięć filmów, ale lista jest o wiele dłuższa (a nie zapominajmy, że nie ma tu w ogóle dzieł francuskich). Warto wspomnieć jeszcze o takich doskonałych filmach jak „Mustang”, „Mandarynki”, „W kręgu miłości”, „Kontrolerzy”, „Good bye, Lenin”, „Rozstanie” i wielu, wielu innych. Kino tworzone poza Hollywood jest naprawdę rewelacyjne – może bardziej dosadne, dotyka trudnych tematów, jest bardzo klimatyczne i mniej efektowne, ale na pewno warto się z nim zapoznać. Mam nadzieję, że powyższa lista okaże się dla Was ciekawą inspiracją 🙂

Asia B&B

Advertisements

6 uwag do wpisu “Nie tylko Hollywood

  1. Obrotowy Miś

    O dziwo obejrzałem wszystkie (poza Balzakiem) filmy i nie sposób odmówić racji – wszystkie wymienione tytuły są rewelacyjne i podpisuję się obiema rękami jako polecający 🙂
    Jedyna uwaga do „Labiryntu Fauna”, mimo że to baśń i występują w niej bajkowe stwory to pod żadnym pozorem nie pokazujcie tego filmu dzieciom – momentami jest przerażający i naprawdę brutalny (są 2 lub 3 takie sceny, że głowa się sama odwraca od ekranu, jak dla mnie gore).
    Proszę o więcej takich artykułów 😀

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s